در سال 1992، افق تازه ای در نسل جدید تلسکوپ های غول پیکر باز شد. در این سال ساخت

تلسکوپ 10 متری کک به پایان رسید و بر فراز کوه بلند موناکی در هاوایی، در یکی از بهترین نقاط

رصدی جهان، چشمان خود را به آسمان گشود. در سال 1996، جفت دیگر تلسکوپ کک در کنار آن

تکمیل شد و اکنون هر دو با آینه های غول پیکرشان از بزرگترین تلسکوپ های جهانند. در هر کدام از

تلسکوپ های کک به جای تک آینه ی یکپارچه ی عظیم و سنگین از 36 آینه ی شش ضلعی سبک

وزن استفاده شده است ( هر کدام به وزن 400 کیلوگرم). این تکه آینه ها در کنار هم طوری چیده می

شوند که انحنا و قطر یک آینه 10 متری را می سازند. هر تکه روی پیستون هایی نصب است که از

طریق رایانه مرکزی فشار لازم را به آینه ها وارد می کنند تا انحنای لازم، پیوسته ایجاد شود.

جو زمین غالبا منظره ای واقعی به نام نورهای شمالی یا شفق شمالی و نورهای جنوبی یا

شفق جنوبی ایجاد می کند.

در چنین مواردی، ناحیه هایی از آسمان که نزدیک به قطب شمال و قطب جنوب است

روشنایی خاصی پیدا می کند که ممکن است شکل های گوناگونی داشته باشد. منشا

چنین منظره ای باد خورشیدی، یعنی ذرات بارداری است که از خورشید به زمین می رسد.

این ذرات با میدان مغناطیسی زمین برهم کنش دارند و تعدادی از انها در امتداد خطوط

مغناطیسی زمین به سوی قطب های شمال و جنوب آن شتاب می گیرند.